یا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد	/	صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد
سیل سرشک ما ز دلش کین به درنبرد	/	در سنگ خاره قطره باران اثر نکرد
یا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار	/	کز تیر آه گوشه نشینان حذر نکرد
ماهی و مرغ دوش ز افغان من نخفت	/	وان شوخ دیده بین که سر از خواب برنکرد
می‌خواستم که میرمش اندر قدم چو شمع	/	او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد
جانا کدام سنگ‌دل بی‌کفایتیست	/	کو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد
کلک زبان بریده حافظ در انجمن	/	با کس نگفت راز تو تا ترک سر نکرد