گذر روزگار چه درسهائي كه برامان مهيا نكرده است. فقط بايد بهوش بود و به موقع در سر ارائه اين دروس حضور يافت. همين چندي پيش بود كه با ديدن كارتون هاي "گيك اند پك" كه نقش دكمه " لايك" در فضاي مجازي را به چالش گرفته بود ؛ مو از دلم كنده مي شد. حالا وقتي تعداد "لايك" هاي مطلبي هوش از سرم مي پراند و يا عدم استقبال از مطلبي كه خودت" لايك" اش كرده اي و يا به اشتراك گذاشته اي؛ دو چندان بيشتر از قبل مرا به تفكر در مضمون آن مطالب همه يا هيچكس پسند وا ميدارد. آنهائيكه به سن و سال من هستند بديلهاي اين دكمه مجازي را در فضاي واقعي بخوبي به ياد مي آورند و مي شناسند . قدرت مثبت و منفي لحاظ شده در كليك اين دكمه به ظاهر ناچيز را بشناسيم و مقهور جو حاكم ناشي از مشاهده تعداد دفعات انتخاب آن نگرديم. حق انتخاب آگاهانه نقطه اوج تاثير گذاري ماست . اين انتخاب قدرت تاثير گذاري در ديگران را در ذات خود به همراه دارد. كاش مسئوليت ناشي از به اشتراك گذاشتن مطالب يا ارائه نظر ويا فشردن دكمه "لايك" نيز در نرم افزار هاي كاربردي دنياي مجازي قابل محاسبه بود. اين تامل بر انگيز ترين دكمه اي است كه تا به حال به آن بر خورده ام. چقدر مسخره و ناگوار است كه دست و دل آدم براي دوست داشتن بلرزد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر