لوطی عنتر باز!

نمی دانم سن و سالتان این شانس را به شما داده که شاهد معرکه گیری لوطیان عنتر باز باشید یانه. روزگاری نه چندان دور ؛ لوطی هائی بودند که عنتر کوچک دست آموزی داشتند و زنجیر سبک و کوتاهی به گردنش می انداختند تا تحت کنترلشان باشد. این عنترهای تعلیم دیده وسیله ی امرار معاش لوطیان بودند. در جاهای پر تردد مثل میدان ده یا شهر ؛بساطشان را پهن می کردند و رهگذران دورشان حلقه می زدند. عنتر توسط لوطی به هنر نمائی وادار می شد. مثلا به امر او پشتک و واروئی میزد و مانورهای آکروباتیک اجرا می کرد و جماعت سرگرم می شدند و به خنده می افتادند. پس از اجرای نمایش نوبت جمع آوری پول و پله می رسید که صد البته از ابتدای نمایش؛ هدف غائی همان بود. لوطی در تشکر از کسانیکه سکه ی درشت داخل کاسه ی گردان می انداختند از عنتر می پرسید: "جای دوست کجاست؟" و عنتر دو دستش را روی سرش می گذاشت و اما هر که خیرش به لوطی نمی رسید و ناخن خشکی می کرد؛ لوطی سوال دیگری از عنتر می کرد و می پرسید:"جای دشمن کجاست؟" عنتر دست آموز هم دو دستش را بر باسن می گذاشت و این خود باعث خنده و تشویق بیشتر حضار و کمک بیشتری به لوطی می شد.
ظاهرا دوران معرکه گیری لوطی ها سر آمده و به حمدالله دیگر تعیین جای دوست و دشمن بدست لوطیان و عنترهاشان نیست.